تبليغاتX
تصنیف عشق - برای آنان که رفتند
دنیا رو با همه خوب و بدش

با همه زندونی های ابدش

                                                   پشت سر گذاشتن و رها شدن

                                                    رفتن و سری توی سرها شدن

واسشون تو بند دنیا جا نبود

دنیایی که جای پرنده ها نبود

                                                    پشت سر گذشته های بی هدف

                                                    پـیـش رو  لـشگــر  آرزو  به  ســر

تو بهشت آرزو گم نشـدن

آدم حسرت گندم نشـدن

                                                    زنده موندن واسشون بهونه بود

                                                    زنـدگـی بـازی بـچـه  گـونه  بـود

یه صدا می خوندشون سمت خدا

با سـکـوت شون رسیدن بـه صـدا

 شور و شوق نینوا کرده دلم.چون هوای جبهه ها کرده دلم.بود سنگر

 بهترین ماوای من.آه..ه..ه جبهه کو برادرهای من؟........سنگر خوب و

 قشنگی داشتیم . روی دوش خود تفنگی داشتیم . جنگ ما را عاشق

 خود کرده بودجبهه مارا لایق خود کرده بود . درد داشتیم و پی مرحم

شدیم در حضور دیگران نا محرم شدیم(در حضور دیگران نا محرم شدیم)




لينك ثابت نوشته شده در دوشنبه 8 مرداد1386ساعت 13:53 توسط ..:: زینب ::..