سلام  ای روی مـاه  تو عزیز دل سـلام از مـاسـت

تو یه رویای کوتاهی حـدیث هر سـحر باغی

شـدم خام عشقـت چون مــرا اینگونه می خواهی

من آن خواموش خواموشم که با شادی نمی جوشم

نـدارم هیـچ  گنـاهی جز که از تو چشم نمـی پوشم

تو غم در شکل آوازی حدیـث اوج  پروازی

 نـداری هیچ گنـاهی جز که بر مـن دل  نمی بازی

کاش می خواندی و میدانستی چقدر دوستت دارم.

همیشه برای با تو بودن آرزوهای زیادی داشتم.ولی

افسوس که نشد.خیلی سعی کردم که بفهمی

چقدر دوستت دارم.ولی حتی یکبار هم نتوانستم

این جمله رو بر زبان بیارم.از خودم متنفرم از عشقی

 که روز به روز در دلم بزرگتر می کردم متنفرم.عشقی

 که شاید هیچوقت ارزش این همه خاری رو نداشت

                              ولی باز

تو را دوست دارم نمی دانم چرا شاید طبیعت ساده و بی

 آلایش من حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد.

بکش دل را شهامت کن مرا از قصه راحت کن  

شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن 

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر     

نمی ترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر